Ana Sayfa > YAZARLARIMIZ

DOKUZSELE RUHU
31 Mayıs 2013
Herkes geçmişi özlüyor ama dönmeye niyeti olan da hiç yok.
Fontu Büyült Fontu Küçült 100%

DOKUZSELE RUHU 

Araştırmacı Yazar Mehmet Keyvanoğlu’nun ilk yazısı Dokuzsele çayı oldu. UŞAK İÇİN ESKİDEN BİR AKARSUYDU(*),ŞİMDİ SADECE AKARSU. Sevdiğim bu şehrin ruhunu bulamıyorum. Adımladığım her sokak ve cadde bana ne kentin ruhunu veriyor ne de ruhuma sükûn. Dokuz sele çayı yağmur ve karın etkisiyle biraz temiz ve coşkun akıyor diye onu seyretmeye gidiyorum. Çocukluğumun Dokuz Selesini düşünüyorum. Son yazımızda Uşak’ın hafızasını Dokuz Sele’ye bıraktık gitti, onu götüren Dokuz Sele’de iflah olmadı demiştik.’’Nitekim belki de binlerce yıldır akan bu dere son 25-30 yılını esarette geçiriyor. Üzerindeki köprülerde iflah olmadı. Halı pazarına geçişi sağlayan biri tek gözlü, diğeri iki gözlü( yaklaşık 750 yıllık) iki taş köprü şimdi yok geri kazanılması da mümkün değil. Çanlı köprü( yaklaşık 900 yıllık) moloz ve toprak yığınları arasında kaybolmuş durumda. İçler acısı haliyle direnmeye çalışıyor. Üstelik hazine avcıları tarafından da delik deşik edilmiş.
 
Artık Dokuz Sele’yi esaretten kurtarıp üstünü açma zamanı gelmedi mi? Akacak temiz su ile Uşak’ın gerdanlığı olmayı hak etmiyor mu?
 
Gözümde geçmiş canlanıyor, cıvıl cıvıl olan filancıların evi harap, viran, camı çerçevesi yok. Sessizliğin sesini duymak çokta zor olmuyor.
 
Doğduğum büyüdüğüm sokak çok mu farklı? Falancaların evi yıkılmış boş bir arsa. Diğerleri beton olmuş. Artık onları geri getirmenin imkânı yok.
 
Kurutulacak biberlerini seren, tarhana yapma, salça sıkma telaşı içindeki nur yüzlü anneler-teyzeler yok. Şairin dediği gibi o iyi insanlar iyi atlara bindiler gittiler. Çocukları onların tatlı telaşını yaşayamıyor. Galiba yaşamakta istemiyor. İstese de yaşayamıyor.
 
Her köşe başımdaki çeşmelerimiz, kuyularımız nerede? Nereye gitti dibek taşlarım? Evlerin duvarlarına tırmanan asmalarımıza ne oldu? Cız oynayan met-değnek oynayan çocuklar büyüdü mü? Ne kadar da çabuk büyüdüler?
 
Herkes geçmişi özlüyor ama dönmeye niyeti olan da hiç yok.
 
Geçmişe özlem duymanın da galiba mantığı yok.
 
Doku Sele deresini seyretmeyi zevk edinmeyen, Eybek mahallesinin sokaklarında gezinmeyi iş edinmeyen,1 Eylül günü salalar verilirken gözleri yaşarmayana ben UŞAK’ lı demem.
 
 
Not: Bu yazı 15.08.2012 yılında Uşak Ufuk Gazetesinde yayınlandı. Dokuz selenin esaretten kurtulması Uşak’lı olarak özlemlerimizden bir tanesi idi. Bunun gerçekleşmeye başlaması bizleri bir hayli mutlu etti. Uşak Belediyesi ve Devlet Su İşlerine çok teşekkürler. En kısa zamanda bitmesi dilek ve temennilerimle…
 
              
Mehmet KEYVANOĞLU
 
 
 

 



Facebook hesabınızla yorum yapın:




Veya Facebook'a bağlanmadan yorum yapın:

Rumuz veya Ad/Soyad*
E-posta*

(E-posta adresiniz sitede görünmez)
Yorum*


(Yandaki güvenlik kodunu bu alana giriniz)
   
 

Diğer YAZARLARIMIZ Haberleri

Başlık Tarih
 
30 MART HER ŞEY İÇİN ÇOK GEÇ OLABİLİR.14 Şubat 2014
1887 UŞAK DEPREMİ VE KENTE VERDİĞİ HASAR04 Eylül 2013
BAYRAMLAR BAYRAM OLACAK MI?...07 Ağustos 2013
ALDATILIYORSUNUZ!.. DİKKAT!..03 Haziran 2013
OKUL DENGELERİ ALTÜST EDİLDİ.29 Mayıs 2013
EĞRİ OTUR DOĞRU DÜŞÜN27 Mayıs 2013
İNTERNET ORTAMINDAN TECAVÜZ ORTAMINA…17 Mayıs 2013
BU TOPLUMUN RUHUNA TECAVÜZDÜR…26 Nisan 2013
BU YAZI KAÇMAZ...22 Nisan 2013
TARZDAN MI FARZDAN MI TESETTÜR…13 Nisan 2013
Mahmut ÖZKOCA - AŞKIN ŞİFRESİ13 Nisan 2013




GAZETE | ANASAYFA | FOTO GALERİ | VİDEO GALERİ | KÜNYE
Codec Haber